Tłumaczenie Kubix kubix_revan@hotmail.com
Śmiało!
Zdajesz sobie sprawę, że nie znam się na polityce?
- Przecież na niego głosowałeś, prawda? - Na Adama Langa? Oczywiście,
wszyscy na niego głosowali. Nie ze względów politycznych - to było wręcz modne.
No i sam widzisz.
Słuchaj, on potrzebuje nowego Widmowego Autora nie kolejnego cholernego polityka.
Zapłacili tamtemu 10 millionów dolarów za tamte zapiski,
ale ludzie mówią, że rękopis był beznadziejny.
Rhinehart udostępniło mu domek nad oceanem, żeby to naprawił,
ale widać napięcie przerosło tego McAre.
Patolodzy stwierdzili, że we krwi, miał ze 3 promile.
Chcesz powiedzieć że to był wypadek?
Wypadek, samobójstwo, czy to ważne? To ta książka go zabiła.
A to mnie zachęciłeś...
Kto to ten McAra? Powinienem o nim słyszeć?
Tak. Był jakimś pomocnikiem Langa kiedy ten był jeszcze premierem,
więc nie gadaj że nie słyszałeś. Współpracowali przez lata.
No nie wiem, Rick.
To jest wielka szansa dla ciebie.
No i te pieniądze. Nakupujesz dzieciakom zabawki.
- Nie mam dzieci. - Ale ja mam.
Roy.
Myślicie, że ktoś by chciał was wysadzić w powietrze? Random House?
Publikujemy biografię Langa.
Najwidoczniej to wystarczające, żeby wziąć nas na celownik.
Dziękuję.
- Który jestem? - Piąty. Reszta już czeka.
Muszę być z tobą szczery.
Nie sądzę żebyś był odpowiednią osobą do tego zlecenia.
W takim razie dobrze, że to nie ty decydujesz o tym, Roy.
John Maddox, prezes zarządu Rhinehart, Nowy Jork.
Witam.
Sidney Kroll, adwokat Langa Washingtona.
Panie Kroll.
Ricka Ricardelli'ego pewnie już znasz.
Cześć Rick.
Zatem, Rick przekazał mi, że jesteś świadomy aktualnej sytuacji?
Może oświecisz nas
i powiesz co dokładnie nowego masz zamiar wnieść w ten projekt.
Nic.
Po prostu, nie będę udawał kogoś kim nie jestem.
Macie moje CV.
Twoim ostatnim osiągnięciem była biografia jakiegoś magika,
Przybyłem, zobaczyłem, zwycieżyłem.
Tak, i była na drodze żeby stać sie bestsellerem...
Póki nie odrzuciłeś jej, Roy.
Słuchajcie, nie czytam politycznych pamiętników. Kto to robi?
Słyszałem też, że chcecie wydać 10 milionów dolarów na tę książkę.
Ile liczycie że się wam zwróci?
Dwa? Trzy?
To kiepska wiadomość dla waszych udziałowców.
A najgorsza, dla pańskiego klienta, panie Kroll.
Adam Lang chce swojego miejsca w historii, nie w rankingach.
Co ty wygadujesz.
Jak powiedziałem, nic nie wiem o polityce,
ale dlatego będę w stanie zadawać pytania, które doprowadzą do wnętrza Adama Langa, do tego kim jest.
A to właśnie to decyduje o sprzedaży biografii.
Wnętrze.
Łał! Nieźle powiedziane.
- Stek bzdur. - Tak myślisz?
John, oczywiście. Adam Lang's jest światową postacią.
Jego biografia będzie międzynarodowym bestsellerem.
Cóż, wiesz, mam już całe magazyny wypełnione
"międzynarodowymi bestsellerami", których ludzie nie kupują.
Sid?
Adam chyba wciąż przejmuje się tym co przydarzyło się Mike'owi McAra'owi.
Był niezastąpiony... Niezastąpiony, ale teraz musimy go zastąpić.
Adam z pewnością doceni korzyści spróbowania czegoś innego.
Koniec końców, chodzi o chemię. Chodzisz może na siłownię?
- Nie zupełnie. - Szkoda. Adam lubi poćwiczyć.
Prawdę mówiąc, znam dobrego pisarza z Guardiana , który ćwiczy regularnie.
Okej, moze przejdziemy do omówienia terminu, co?
Musimy wyrobić się w miesiąc.
- Miesiąc? - Tak.
- Mam wam napisać książkę w miesiąc? - Mamy już wstępne szkice.
Tyle że, potrzebują jeszcze być dopracowane.
Dlatego podoba mi się twoje podsumowanie. Jesteś szybki i dokładny.
Powiedz co chcesz - on to stworzy.
Do tego jesteś Brytyjczykiem.
Widmem powinien być Brytyjczyk.
Żeby dało się wyczuć przyjemny akcent, rozumiesz?
- Masz jakieś zobowiązania wobec rodziny? - Nie, nie mam rodziny. Dlaczego pytasz?
Adam musi być w Stanach, uczestniczyć w wykładach,
no i do tego dochodzi zbiórka pieniędzy na "Fundację im. Adama Langa" .
Czyli miesiąc siedzenia w Ameryce. Nie ma problemu.
Nie mogę przywieźć rękopisu tu, żeby nad nim popracować?
Obawiam się że nie. Jest on pod ścisłą ochroną, w prywatnym domy Adama Langa.
Tylko kilka osób ma do niego dostęp.
Jakbyśmy mówili o bombie a nie książce.
Ja również będę musiał zobaczyć ten rękopis. Jakby nie było, jestem edytorem.
Tak, teoretycznie. W praktyce będziemy musieli to przedyskutować.
- Kiedy możesz lecieć? - Tak szybko jak...
- Leci dziś w nocy. - Rick.
Spokojnie.
Dobra, wchodzisz w to.
Oh!
- Gratuluję. - Dziękuję. Dzięki.
- Rick. - Dziękuję.
Prawdę mówiąc, mam tu coś
- może chciał byś na to spojrzeć. - Czy to... Czy to jest...
Nie, nie, nie, to nie książka Adama. Nie, to dla mojego innego klienta.
Tak.. może mógłbyś dać znać, co o niej sądzisz?
Jasne.
Okej, skoro więc masz lecieć dzisiaj w nocy,
lepiej przedyskutujmy szczegóły kontraktu z Rickiem tutaj.
Możesz odprowadzić naszego kolegę? Mógłbyś?
Roy?
Zadzwonię za godzinę.
Hej!
Pamiętaj...
Wnętrze.
Coś jest nie tak z tym projektem.
- Hm? A, masz na myśli mnie? - Z całą pewnoscią ciebie.
I McAre. Samobójstwo?
Nie wyglądał na takiego co by miał się zabić.
Zawsze miło cię widzieć, Roy.
Powodzenia.
Dobry Boże...
Dziękuję.
- Tak? - Gratuluję!
- Czego? - Że masz mnie za swojego agenta.
Ta, sam w to ledwo wierzę.
Piłeś?
Przed chwilą mnie obrabowano.
Cholera! Wszystko w porządku?
Tak, jedyne co wzieli to ten rękopis, który dał mi Sidney Kroll.
Co? Dlaczego?
Nie wiem, ty mi powiedz.
Jesteś ranny?
Nie, jest okej. Myślę że musieli mnie śledzić już od Rhineharta.
Po co mieliby to robić?
Może sądzili że mam książkę Langa.
Wiedziałem że to wszystko to kiepski pomysł.
Ale dasz radę dzisiaj lecieć?
Cholera jasna, Rick, jestem w szoku.
Cóz, to zszokuję cie jeszcze bardziej.
Za miesiąc pracy nad rękopisem, który jest już prawie napisany
firma Rhinehart Inc. chce ci zapłacić 250 tyś dolarów plus pokrycie kosztów.
Miejsce przy oknie czy od środka?
...Islamiści wydali oświadczenie w którym potwierdzają, iż przyjmują na siebie odpowiedzialności.
Mamy nadzieję przekazać Wam więcej w kolejnych wiadomościach.
Tymczasem, znowu jest głośno o byłym brytyjskim premierze, Adamie Langu.
Według dokumentów z przecieku, pan Lang zezwolił na
nielegalne użycie Brytyjskich sił specjalnych
aby ująć czterech podejrzanych terrorystów Al-Kaidy w Pakistanie
oraz następne przekazanie ich CIA w celach przesłuchania.
Zatrzymani, Nasir Ashraf, Marwat Sayed, Salim Khan i Faruk Ahmed,
wszyscy obywatele Wielkiej Brytanii, zostali ujęci w Pakistańskim mieście Peshawar 5 lat temu.
Całą czwórka została nielegalnie wywieziona poza teren kraju
do tajnego miejsca, gdzie następnie byli torturowani.
Podaje się że Nasir Ashraf zmarł na skutek sposobów przesłuchiwań.
Tego typu operacje byłyby nielegalne pod...
- Tak? - Gdzie jesteś?
Na lotnisku, tak jak i ty. Czekam na mój samolot do Nowego Jorku.
Widziałeś wiadomości?
Tą historię z Langiem? Tak, właśnie oglądam.
W co ty mnie wplątałeś?
"Wplątałem", jak to nazywasz, cie w ćwierć miliona, kolego. Właśnie w to cię "wplątałem".
Słuchaj, wzywają do mojego lotu. Muszę kończyć.
Rick, właśnie zdałem sobie sprawę,
że Sidney Kroll mógł dać mi ten rękopis celowo,
żeby to wyglądało jakbym miał książkę Langa.
Po cholere miałby cos takiego robić?
Nie wiem. Żeby zrobić ze mnie kozła ofiarnego?
Wiesz co, prześpij się lepiej w samolocie. Brzmisz po prostu dziwnie.
"Kozioł ofiarny." Odezwę się w przyszłym tygodniu.
...oraz długoterminową psychiczna traumą.
Jednym słowem, tortury.
Witam pana. Może chciałby pan gazetę do poczytania?
- Macie może "Evening Standard" ? - Tak, mamy.
Dzięki. Dziękuję.
Witam panią. Może chciałby pani gazetę do poczytania?
Tak, poproszę. Dziękuję.
Taksówka czeka przy porcie. Z poważaniem Biuro Adama Langa
Paszport?
To jest skandal!
Amelia Bly. Witamy.
Jestem asystentką Adama.
Adam niestety jest w Nowym Jorku i wróci dopiero pod wieczór.
Nie! Zapomnij że to powiedziałam, to jest kurwa śmieszne!
Przepraszam za to, wybacz. Obawiam się że Ruth ma jeden z tych dni.
Jeżeli to nieodpowiedni moment, to mogę...
Nie, nie, z pewnościa cieszy się, że tu jesteś.
- Dobrze. To co, możemy iśc? - Jasne.
- Jak podróż? - Długa.
- Jesteśmy małym zespołem. - Dzięki.
To jest Alice.
Lucy podróżuje z Adamem.
Potrzebowaliśmy kogoś do pomocy, ale Adam nie mógł się pozbierać żeby wyznaczyć kogoś na miejsce Mike'a.
- Pracowali razem od tak dawna. - A ty jak długo tu pracujesz?
Osiem lat. Jestem dziesiąta na tym stanowisku.
Ah. Pechowa dziesiątka.
Zanim pokażę ci rękopis,
musisz podpisać kilka dokumentów.
Podpisz tu.
I tutaj.
Oraz tutaj.
Łał, ile tu miejsca.
Nie czujesz się czasem tu samotnie?
Tęsknie, najbardziej za moim mężem.
Masz męża? Nie zauważyłem żebyś nosiła obrączkę.
Niestety nie mogę. Jest o wiele za duża.
- Reagują na niego wykrywacze na lotniskach. - Oh.
No i jesteśmy.
Rękopis nie ma prawa opuścić tego pomieszczenia. Nie wolno tworzyć kopii.
Masz sześć godzin zanim Adam wróci z Nowego Jorku.
- Wystarczy ci czasu? - Postaram sie.
Powiem Dep żeby przyniosła ci kanapkę na lunch.
Dzięki.
Miłej zabawy.
"Langowie od zawsze byli Szkotami, oraz dumą Szkocji."
"Nasze nazwisko pochodzi od wyrazu 'long', ze starej angielszczyzny 'wysoki',
"i pochodzi z granicy na północ od miejsca zamieszkałego przez moich przodków."
Ja pierdole.
"Mój pradziadek, Ebenezer Lang,
"urodził się w 1862 roku w Pitlochry, Szkocji.
"Był jednym z dziewiątki dzieci, gdzie siedmiu było chłopakami."
"Prezydent Ameryki był znacznie wyższy niż się spodziewałem."
"W tym roku podsumowanie zjadu Europy było tylko częściowo interesujące."
"Osobiście zawsze uważałem, że Królowa ma genialne poczucie humoru."
Dziękuję.
"Zawsze byłem optymistą. Teraźniejszość jest tam gdzie i my.
"Ruth i ja spoglądamy z wyczekiwaniem w przyszłość, cokolwiek ma ona nam przynieść."
Aż takie złe?
Oh, dzień dobry.
Więc? Jak bardzo jest złe?
Nie czytałaś tego?
Nie wszystko.
- Cóż, powiedzmy że potrzebuje być trochę dopracowane. - Jak bardzo?
Wszystkie słowa są. Tyle że... w złej kolejności.
Chodź. Wyglądasz jakbyś potrzebował trochę przerwy.
Wybór ciebie to był mój pomysł.
Ty mnie wybrałaś?
Napisałeś biografię Christy Costello, prawda?
Przeczytałaś ją?
Ostatnią zimą zatrzymaliśmy się w domu w Mustique.
Książka leżała za łóżkiem.
- Czuję się zażenowany. - Nie, czemu?
Była wspaniała, na swój straszny sposób.
To, jak ogarnąłeś ten cały chaos i stworzyłeś cos spójnego.
Powiedziałam Adamowi, "To ten facet powinien napisać dla ciebie twoją biografię, nie Mike."
Boże, tęsknię za domem.
To tak jakbym wyszła za Napoleona na St. Helenie.
- Czemu więc nie wrócisz do Londynu? - Nie mogę zostawić go samego.
Coś jest nie tak, widzę że coś mu dolega.
Amelia powiedziałą mi że był bardzo zasmucony z powodu śmierci Michaela McAra.
Oh, powiedziała ci to, prawda?
Jednak odkąd pani Bly została wręcz ekspertem co do odczytywania emocji mojego męża, ja nie jestem tego pewna.
Utrata Mike'a to był dla niego szok, niewątpliwie,
ale to chodzi o coś więcej.
To jest przeżywanie wszystkiego na nowo rok po roku, wszystko przez tę pieprzoną książkę.
No tak.
Pewnie zastanawiasz się, w co się zgodziłeś wejsć.
Tak, dobrze, powiem mu.
Mają zaraz lądować.
W czwartek jest w Chicago.
Myślę że ja pojadę i go powitam.
Amelia może zostać tutaj, pomalować sobie paznokcie albo coś w tym stylu.
Może też pojedziesz, przywitasz się?
Dobrze. Pojadę drugim samochodem, tam też mogę zrobić sobie pedicure.
Witaj kochanie.
- Jak było w Nowym Jorku? - Krótko ale fajnie.
Cześć, Barry. Cześć, Amelia.
Witam. Ty jesteś...?
Jestem twoim widmem.
No tak.
Nie martw się, nie zawsze zachowuje sie jak palant.
To miejsce dopiero ożywa po zmierzchu.
Będzie pan tutaj przez kolejne 4 tygodnie, mam rację?
Obawiam sie że tak.
Rachunki maja iść bezpośrednio do firmy Rhinehart?
Dokładnie.
To niestety nie dotyczy produktów z baru.
Dobrze. Oczekuje ciebie.
Jak twój hotel? Masz tam spokój?
Jak w klasztorze.
No, to dobrze, nie będzie cię rozpraszać.
Dzięki, kochana.
Cześć, stary. Jesteś gotowy?
Oczywiście.
- Czy rękopis jest wgrany na to? - Tak, jest.
Czy mogę go dostać?
Niestety nie, to było by bardzo niebezpieczne.
Czyli co, mam przepisywać cały rękopis?
Zmieściłaś całą moją książkę na tym małym czymś?
To może pomieścić 100 takich książek, Adam.
Do tego może zostać skopiowane w chwilę. I to jest problem.
Fascynujące.
Wiesz co jest najgorsze w moim życiu? Że nie masz z niczym kontaktu.
wszystko jest dla ciebie robione. Nie musisz jeździć, nosić pieniędzy.
Potrzebuję pieniędzy - mogę pożyczyć od ochroniarzy.
Właśnie takie szczegóły przydałyby się w pamiętniku.
Nie mogłem tego tam napisać. Ludzie uznali by mnie za kompletnego idiotę.
Nie, wcale nie. Nie, to by właśnie ukazało, jak to jest być premierem.
A to, jest właśnie dokładnie tym co czytelnik chce się dowiedzieć.
Jak to jest prowadzić kraj? Jakie to uczucie bycie odcietym od innych?
Jak czuje się człowiek tak nienawidzony?
Wielkie dzięki.
I tak kochany.
Amelia, co o tym sądzisz?
Sądzę, że zostawię was teraz samych.
A więc, jak to zrobimy?
Przeprowadzę z tobą wywiad.
Następnie, zamienię twoje odpowiedzi w prozę.
Tu i tu połączę fragmenty, naśladując twój głos.
Okej.
- Słyszałeś o Miku? - Tak. Przykro mi.
Powinniśmy umieścić cos miłego o nim.
Myślę że powinniśmy tak zrobić ze względu na jego matkę.
Oczywiście.
Więc, um, pierwszą rzeczą która mnie uderzyła, było, że
zostałeś odnoszącym sukcesy politykiem właśnie
dlatego, że nie wydajesz sie nadawać do polityki.
To z pewnością nie jest coś, co chciałem robić od dziecka.
Uważałem że większość polityków to kompletni kretyni.
Cóż, rozumiem cię. Więc co cię skłoniło jednak do polityki?
Skłoniło mnie, rzeczywiście.
Pomyślmy, miałem coś koło 23 lat, parę lat przed ukończeniem Cambridge.
Pamiętam że to było niedzielne popołudnie, padało.
Leżałem jeszcze w łóżku. I nagle ktoś zaczął pukać do drzwi.
No i cóz, ja poprzedniej nocy wychodziłem się bawić,
no i nie oszukujmy się, trochę popiłem.
Więc wziąłem poduszkę, nakryłem głowę i leżę. Ale to nic nie dało, znowu słyszę to stukanie.
Stuk, stuk, stuk!
Wiec wstaję, klnąc, podchodzę do drzwi... a tam jest ta dziewczyna.
Jest całą przemoczona, ale mimo to zaczyna mówić o wyborach lokalnych.
I to jest to.
- Zakochałem się. - To była Ruth?
To była Ruth.
Jedynym sposobem żebym znów ją spotkał, było dołączenie do ich partii i roznoszenie ulotek.
Chcesz tego użyć?
Użyć? Powinniśmy rozpocząć od tego książkę!
"Zająłem się polityką z powodu miłości,
"miłości nie do partii czy ideologii, lecz miłości do kobiety."
Mozesz przepisać to, jak najszybciej, proszę?
Jasne.
- Dzięki. - Więc jak wam idzie?
Całkiem dobrze. Ciągle nazywa mnie "stary".
Zawsze tak robi, kiedy nie może przypomnieć sobie czyjegoś imienia.
Masz kanapki w kuchni.
Cholera.
To jest okropne.
Przepraszam pana. Nie wiedziałem że ktokolwiek tam jest.
Co tu się dzieje?
To tylko ćwiczenia ochorny, proszę pana. Przeprowadzamy takie raz na tydzień.
O, tutaj jesteś. Wolałabym nie gubić cię.
Jestem dużym chłopcem. Nie musisz mnie pilnować cały czas.
Lepiej sam się nie szwendaj, zarządca ochrony tego nie lubie.
Zapamiętam.
- Wygrałeś? - Nie grałem w tenisa. Siłownia.
Siłownia? Po co on tyle ćwiczy, na Olimpiadę?
Tu masz twoje zapiski.
Cambridge. Porozmawiajmy o tym.
Przepraszam? Um...
Cambridge?
To było tak dawno temu, że już ledwo co pamiętam.
Występowałeś na scenie?
Trochę.
To musi być dobre ćwiczenie dla polityka, granie?
Dobry sposó na wyrywanie dziewczyn.
Ale pomińmy tę część, okej?
Mimo wszystko, granie musiało być dla ciebie przyjemnością, prawda?
Okej, powiedzmy ze lubiłęm to.
Wiesz, wchodzisz na scenę, udajesz że jesteś kim innym,
a ludzie jeszcze ci gratulują oklaskami.
Dobrze, to już brzmi lepiej. Dodajmy to.
- Nie. - Dlaczego nie?
Bo to jest pamiętnik premiera.
A kiedy mój przeciwnik chciał mnie zawsze czymś zaatakować,
zawsze mówili że byłem gównianym aktorem!
Czy wiesz co "Times of London" napisało w dniu kiedy zrezygnowałem?
"Uprzejmie opuścił scenę."
Więc nie, jeżeli możemy, nie rozwodźmy sie nad moimi czasami studenckimi gdy byłem aktorem.
Zostawmy to dokładnie tak, jak napisał Mike.
Moze zrobimy na chwilę przerwę?
Właściwie to dobry pomysł, dziekuję. Muszę wykonać pewien telefon.
Sukinsyn.
Spójrz na to..
"Były brytyjski minister spraw zagranicznych Sekretarz Rycart Richard
"zwrócił się do Międzynarodowego Trybunału Karnego z siedzibą w Hadze, w sprawie zbadania zarzutów
"wg. których były premier Wielkiej Brytanii Adam Lang
"zarządził nielegalne przekazanie osób podejrzanych o terroryzm
"do tortur wykonanych przez CIA."
Stój!
Zaczeło się.
Poodłączaj wszystkie telefony.
Czy Ruth nadal jest na dworze? Cholera! Jest, prawda?
- Barry! Barry! - Tak?
Znajdź proszę panią Lang i przyprowadź ją najszybciej jak można, dobrze?
- Oczywiście. - Idziemy.
- Rycart wydał oświadczenie. - Tak, wiem.
- Przed chwilą do mnie zadzwonił. - To jest nie do pomyślenia!
Chciał mi dać do zrozumienia, że to nic osobistego.
Bardzo starał się mi przekazać, że zrobił to tylko dlatego,
iż znane jest jego stanowisko odnośnie praw człowieka,
wiec nie mógł milczeć dłużej.
"Znane jest jego stanowisko odnośnie praw człowieka" Kurwa!
- Przepraszam za wcześniejsze uniesienie. - Nie ma o czym mówić.
Powiedziałeś jej?
- Tak. Zadzwoniłem chwilę temu. - I jak to zniosła?
Przepraszam, Adam, to jest we wszystkich gazetach.
"Według źródeł znajdujących się w Hadze,
"biuro prokuratorskie Międzynarodowego Trybunału Karnego
"wyda oświadczenie w godzinach porannych"
Oh, Adam.
Dziękuję ci, Alice.
Czemu nikt nas nie ostrzegł? Co z Downing Street?
Poodłączaliśmy wszystkie telefony.
Switch prawdopodobnie próbuje się teraz dodzwonić.
Teraz? Po jaką cholerę? Co wy robicie, ludzie?
No chyba nie chcecie mi powiedzieć,
że Cabinet Office nie wiedział że to nadchodzi?
Międzynarodowy Trybunał Karny nie ostrzega podejrzanych.
To nim teraz jest Adam? Podejrzanym?
Powinieneś zadzwonićdo Sida Krolla.
Powinniśmy najpierw zadzwonić do Londynu.
Adam! Jeżeli zechcą, wycisną cię do suchej nitki.
Potrzebujesz adwokata. Dzwoń do Sida.
- Połącz z Sidem. - Co z mediami?
Przytulcie jakieś krótkie oświadczenie.
I w takich chwilach potrzebny nam Mike.
Ja coś napiszę.
Pozwól mu. W końcu jest pisarzem, niech pisze.
- Poczekaj chwilę. - Powinienem brzmieć pewnie.
Nie jakbym się bronił, to byłby błąd. Ale też nie za pewny.
Bez goryczy, bez złości, i nic w stylu
"Jestem zadowolony mając szansę oczyścić swoje nazwisko" ani żadne pieprzenie w tym stylu.
Więc nie bronisz się, ale też nie jesteś pewny siebie.
Nie jesteś zły, ale też nie jesteś zadowolony?
- Właśnie tak. - Więc jak się w takim razie czujesz?
Mówiłam wam że jest zabawny.
Zawsze byłem zapalonym zwolennikiem...
Nie, skasuj.
Zawsze byłem mocno, nie, zawsze wspierałem i uważałem
pracę Międzynarodowego Trybunału Karnego za słuszną. Dobrze?
Ty tu rządzisz.
Walka z terroryzmem jest zbyt istotna,
aby była używana w celu osobistej zemsty.
Bardzo dobrze. Mógłbyś być nowym Mikem McArą.
- Tak, słucham? - John Maddox.
To będzie ogrmone. To może być z korzyścią dla nas.
- Możliwe. - Tu masz pomysłna pierwszy rozdział.
Okej.
Co masz do tej pory?
Um...
Wcześniejsze lata, dzieciństwo, studia.
Dobra, zapomnij o tych śmieciach. Niech się skupi na zbrodniach wojennych.
I nie może rozmawiać z nikim innym, zrozumiałeś?
- Jasne. - Musimy mieć to na wyłączność.
Są jakieś szanse, żebyś dokończył rękopis wcześniej?
Wcześniej?
No tak, tak, wcześniej.
Ale o ile wcześniej?
Powiedzmy za dwa tygodnie.
Jezu...
Słuchaj, wiem że to jest ciężkie ale jeżeli ktokolwiek może to zrobić, to właśnie ty.
Liczę na ciebie. Odezwę się.
Ja pierdole...
Nie wpadłbym na to że palisz.
Pozwalam sobie sama tylko na jednego w przypadku wielkiego stresu lub zadowolenia.
- A teraz jak jest? - Bardzo zabawne.
Maddox właśnie dzwonił. Chce książkę w dwa, nie cztery tygodnie.
Cholera , powodzenia w takim razie.
Ta. Nie miałbym nic przeciwko żeby już mnie odwieźć do hotelu. Mógłbym tam trochę popracować.
Nie masz zamiaru zabrać rękopisu
stąd, prawda? - Oczywiście że nie.
Zdajesz sobie sprawę, jak istotna jest ta sprawa, prawda?
- Jeżeli chcesz, możesz mnie przeszukać. - To nie bedzie konieczne.
No dobra, pakuj rzeczy. Pójdę po któregoś chłopaka, zabierze cię do hotelu.
Adam Lang stwierdził iż zawsze wspierał i uważał
pracę Międzynarodowego Trybunału Karnego za słuszną.
Pan Lang dodał, tu cytat,
"Walka z terroryzmem jest zbyt istotna
aby była używana w celu osobistej zemsty."
- Jeszcze raz, to samo? - Jest to szeroko interpretowane jako...
- Tak, poproszę. ...atak na byłego ministra spraw zagranicznych
Sekretarza Richarda Rycarta, który zapytał...
Możemy zmienić kanał?
- Oczywiście. - Dzięki.
Sporem jest praktyka tzw. waterboardingu,
czyli techniki przesłuchań, która uznana jest za wojen...
- Coś do jedzenia? - A co macie?
- Firmowe kanapki. Zupę z mięczaków. - Poproszę zupę.
Pochodzisz z Anglii?
Tak, i ty również.
W rzeczy samej.
- Jesteś na wakacjach? - Nie, pracuję.
A co robisz?
Róznie. Przepraszam.
Słyszałem że Adam Lang jest na wyspie.
Tak?
Tak słyszałem.
Nie wiesz przypadkiem gdzie przebywa?
Nie.
Nie, obawiam się że nie wiem. Teraz, jeżeli pozwolisz...
Raymond podaje do Naslunda a ten do Mattiasa Ohlunda.
Płaskie podanie do Lukasa Krajiceka. Znowu ma kłopoty.
Barret Jackman i sędzia...
Dupek.
...i Ohlund znowu nie dał rady, jego uderzenie przeszło tuż nad.
Keith Tkachuk wraca na obronę.
Halo?
- W czym mogę panu pomóc? - Dobry.
Tak, czy może mi pan powiedzieć, czy ktokolwiek szedł do mojego pokoju?
Nie, proszę pana.
- Czy ktoś o mnie pytał? - Nie.
A ten drugi gość? Ten, um...
Ten Anglik.
Pan jest naszym jedynym gościem w hotelu, proszę pana.
- Halo? - Musisz natychmiast wyprowadzić się
z hotelu.
Wszystko stanęło na głowie. Samochód już po ciebie jedzie.
Co?
Zobaczymy się potem.
Halo?
- Okej. - Po prostu to sprawdź. Dobrze?
- Robi się coraz goręcej, co? - Na to wygląda.
Dla kogo pracujesz?
Jestem tu prywatnie.
Niech to szlag. To znowu oni.
Dodzwoniłeś się do biura Ricka Ricardelliego. Po sygnale zostaw wiadomość.
Cześć Rick. Teraz chcą książkę w dwa tygodnie.
Dzięki za wplątanie mnie w to wszystko.
Muszę kończyć. Jacyś obrońcy pokoju próbują mnie zabić.
Pracujesz dla mordercy! Pracujesz dla mordercy!
Kłamca! Kłamca! Kłamca!
- Czyżbyś był chory? - Nie, starzeje się.
To jest istne przeciwieństwo krainy Shangri-La.
Wczoraj w nocy próbowałam się kilkakrotnie do ciebie dodzwonić.
Nie odbierałeś.
Zapomniałem podładować komórkę.
Tak? Telefon hotelowy również?
Sypiam mocno.
Cóż, od dzisiaj będziesz sypiał mocno tutaj.
- Tu? - Jesteśmy pod olblężeniem.
Nie zdołasz w nieskończoność unikać ostrzału mediów.
W końcu odkryją jaką tu odgrywasz rolę. A wtedy rozpocznie się twój koszmar.
O, widzę że otrzymuję pokój po babci.
Niezupełnie.
Tu przebywał Mike McAra.
Nie mieliśmy okazji tu posprzątać. Oczywiście zmieniliśmy pościel.
Prawdę mówiąc, mam pewną zasadę. "Nigdy nie mieszkaj w domu klienta."
Ale w ten sposób masz stały dostęp do rękopisu.
Czyż tego właśnie nie chciałeś?
Poza tym, Sid Kroll zaraz przyjedzie.
Rozpakuj się i dołącz do nas.
- Teraz jesteś jednym z nas. - Jestem?
Przygotowałeś wczorajsze przemówienie. To czyni cię naszym wspólnikiem.
Więc sytuacja przedstawia się tak: nie zostaniesz oskarżony, nie zostaniesz aresztowany.
Nie będzie to miało żadnego wpływu na ciebie.
Jedyne o co prosi prokurator,
to zezwolenie na wszczęcie formalnego dochodzenia.
- Dochodzenia dotyczącego...? - Connie?
Albo zbrodnii ludobójstwa, albo zbrodnii wojennej.
Przecież to absurd. To nie ma niczego wspólnego z ludobójstwem.
"Według artykułu 25-ego, osoba może być oskarżona o popełnienie zbrodni wojennej,
"jeżeli osoba ta ułatwia, wspiera, pojudza,
"lub w inny sposób pomaga w jego popełnieniu."
- No to pozamiatane. - Cóż, jedyną pociechą jest to,
że dopóki jesteś tu, wśród przyjaciół, nie grozi ci żadne niebezpieczeństwo.
Czyli nie mogę opuszczać Stanów Zjednoczonych?
Jako twój adwokat, sugeruję abyś nie odwiedzał krajów, które
uznają jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Karnego.
Tak, szkoda tylko że wszystkie kraje ją uznają.
Nie Ameryka.
- Jakie jeszcze? - Josh?
Irak, Chiny, Korea Północna, Indonezja, Izrael.
- I co, to wszystko? - Również pewne rejony Afryki...
Czekajcie!
Pragnę wygłosić krótkie przemówienie. Nie będę odpowiadała na pytania.
Dziś rano, uzyskałam pełne prawo do przeprowadzenia dochodzenia
w sprawie byłego premiera Wielkiej Brytani, pana Adama Petera Bennetta Langa,
poprzez status MTK zawarty w Artykule 7 oraz 8 podpisanego w 1998 r. w Rzymie
Wkrótce skontaktuję się z panem Langiem oraz brytyjskim rządem,
aby poprosić ich o współpracę. Dziękuję.
O cholera.
Dobra, Adam, musimy zabrać cię do Waszyngtonu. Natychmiast.
Mój samolot czeka na lotnisku.
Spotkamy cie z Mówcą Białego Domu w porze lunchu,
a następnie porozmawiasz z Sekretarzem Stanu po południu.
Czy to nie będzie wyglądało jakbym spanikował?
Nie, obaj potwierdzą że byliście umówieni już od tygodnia.
A o czym do cholery mamy dyskutować?
O AIDS? Biedzie? Zmianach klimatu?
A kogo to obchodzi? Ważne jest, żeby pokazać światu że dalej normalnie działasz.
- Co o tym sądzisz, Ruth? - Uważam że to beznadziejny pomysł.
Ludzie pomyślą że jesteś poszkodowanym amerykańskim dzieckiem,
które biegnie z płaczem do tatusia.
- To co byś poleciła? - Lot do Londynu.
Rząd będzie cię wspierał.
"Brytyjski rząd ma zamiar w pełni wspólpracować z przewodniczącym dochodzenia."
Tak? Dlaczego sądzisz że tak właśnie będzie?
Ja tego nie wymyśliłam, Ruth, ja to przeczytałam.
...teraz przeniesiemy się na żywo do Nowego Jorku,
gdzie były Były brytyjski minister spraw zagranicznych Sekretarz Rycart Richard
ma wygłosić oświadczenie.
Oglądałem dzisiejsze oświadczenie z Hagi , które mnie zasmuciło i zszokowało..
Adam Lang był i jest moim starym przyjacielem.
Ty kłamliwa szmato!
Żałuję, że swoim zachowaniem doprowadził tę sprawę osobistego poziomu.
A tu nie chodzi o niego. Tu chodzi o sprawiedliwość.
Tu chodzi o to, aby każdy przywódca polityczny miał świadomość,
że kiedy podejmą jakieś działania,
będą z nich rozliczeni przez międzynarodowe prawo.
Dziękuję.
Jeśli zostałby pan wezwany aby zeznawać, udał by się pan?
- Oczywiście. -Oczywiście że tak, ty sukinsynie!
No to nie ma co wybierać. Zostaje Waszyngton.
Nadal twierdzę że to będzie gównianie wyglądać.
Nie tak gównianie jak wywiezienie mnie w zakutego w kajdankach.
To by pokazało że masz odwagę.
Więc czemu nie polecisz beze mnie?
Jeżeli brytyjski rząd chce mnie oddać w ręce tego cyrku, to pieprzę ich!
Polecę tam, gdzie mnie chcą.
Amelio, daj znać chłopakom że wyjeżdżamy. Niech któraś z dziewczyn mnie spakuje.
Sama też się lepiej spakuj.
A może podzielcie się jedną walizką? Tak będzie wygodniej.
Widzmy się jutro. Wybacz że cię teraz opuszczę.
Przynajmniej to może pomóc w sprzedaży.
Może to dział Rhineharta zorganizował całość?
Cóż, to może lepiej każ im przestać, okej?
Okej, ludzie, pamiętajcie - uśmiech. Bądźcie uś-miech-nię-ci.
Więc, podsumowując, to o czym sie mówiło jest już oficjalnie potwierdzone,
czyli że specjalnie powołany oskarżyciel Międzynarodowego Trybunału Karnego
rozpoczyna dochodzenie...
...powołana oskarżycielka oznajmiła, że ma zamiar prowadzić dochodzenie w sprawie Adama Langa,
według mnie, wydawała się być zadowolona.
Zapytajmy może protestujących co sądzą o sytuacji.
- Pan, proszę pana, jest pewnie Brytyjczykiem? - Tak, jestem.
Z jakiego więc powodu jest pan tak daleko od domu?
Chodzi o mojego syna. Został zabity w jednej z nielegalnych wojen Langa.
Lang nigdy nie odwiedzał rannych. Nigdy nie przepraszał.
Sam byłem w armii brytyjskiej przez 30 lat. To jest hańba!
Dziękuję. Mogę zapytać pana o to samo?
Jesteś mordercą, Lang! Jesteś przestępcą wojennym!
Kłamca, kłamca, kłamca!
Lang, Lang, Lang!
Morderca! Morderca! Morderca!
- Lang, Lang, Lang! - Kłamca, kłamca, kłamca!
- Lang, Lang, Lang! - Morderca! Morderca! Morderca!
Tutaj, panie Lang!
Chciałem was wszystkich przeprosić, że tak długo musieliście czekać na tym mrozie.
Jaka jest pańska reakcja na przemówienie pana Rycarta?
Chciałem powiedzieć parę słów, jako odpowiedź na przemówienie w Hadze.
To są dziwne czasy, kiedy ci, którzy stoją na straży wolności i sprawiedliwości,
zostają oskarżani o przestępstwa,
podczas kiedy ci, którzy nawołują do nienawiści i starają się zniszczyć demokrację,
- traktowani są jako poszkodowani. - Przestępca wojenny!
Pozwólcie że coś wam wyjaśnię.
Tak długo, póki moje serce bije, będę walczył zawsze z terroryzmem...
Kłamca!
...Czy to na polach walki, czy, jeżeli zajdzie taka konieczność, w sądzie.
Dziękuję bardzo za wysłuchanie.
Czy rozmawiał pan z prezydentem, panie Lang?
Oh, na miłość Boską.
Boże...
Kurwa!
Chwileczkę!
Proszę.
Proszę pana, chce pan lunch?
Byłoby super. Zaraz się zbiorę, dzieki.
P. Emmett?
Richard Rycart.
Kto mówi?
- Dep? - Tak, proszę pana?
Czy jest tu może jakaś mapa wyspy, którą mógłbym pożyczyć?
Spójrz, wkrótce będzie padać.
Spokojnie, nic mi nie będzie.
Może weźmie pan samochód? Jest dla gości, o, proszę, tu jest klucz.
- To dla naszych gości. Bardzo fajny samochód. - Oh. Tak.
Pan McAra bardzo, ale to bardzo lubił ten samochód.
Wiesz co... Myślę że... Myślę że jednak wezmę rower. Dziękuję bardzo.
Ale... chwileczkę, chwileczkę.
Zaraz będzie padać. Dam ci... dam ci moją czapkę i rękawiczki.
- To bardzo miłe z twojej strony. Dziękuję. - Powodzenia.
- Dziękuję. Dzięki, ta, bywaj. - Do widzenia.
Proszę chwilę zaczekać.
Jezu, przestraszył mnie pan.
- Jesteś brytyjczykiem. - Tak, jestem.
Wporządku, możesz się schornić. To nic nie kosztuje.
Nie, nie, nie, nie! Rosie, Rosie!
Wejdź do środka. Do środka, do środka.
Właśnie.
- Więc jesteś brytyjczykiem, co? - Tak.
- Masz coś wspólnego z tym gościem, Langiem? - W pewnien sposób, tak.
Wydaje się być inteligenty.
Po co on poszedł i spotkał się
z tym durniem w Białym Domu?
Cóż, sam chciałbym wiedzieć.
Zatem co sprowadza cię do tej części wyspy?
Zwiedzam.
Lepszego dnia nie mogłeś sobie znaleźć?
Ktoś kogo znałem, został wyrzucony na brzeg niedaleko stąd.
- Masz na myśli tamtego brytyjczyka z promu? - Tak, chodzi mi o niego.
- Ha! Z nim to zabawna sprawa. - Co ma pan na myśli?
Nie ma szans żeby woda zabrała go tak daleko na zachód.
- Nie? - A gdzieżby tam!
Jest pan pewny?
Żyje tu już 54 lata.
Wspomniał pan o tym policji?
Policji? Chłopcze, w moim wieku mam lepsze rzeczy do roboty.
To Annabeth gada z policją.
Pańska żona?
Annabeth Wurmbrand, wdowa po Marsie Wurmbrandzie.
To ona powiedziała im o świetle.
- Świetle? - O błyskach na plaży.
- Kiedy to było? - W nocy, kiedy ciało zostało wyrzucone na brzeg.
Czy, czy mógłby pan, um...
Czy mógłby pan wskazać mi kierunek, w którym muszę się udać do domu pani Wurmbrand?
Oczywiście. Musisz tylko...
O. Idź tam w dół aż do plaży.
Jej dom jest najbliżej oceanu. Ale ona nie bedzie z tobą rozmawiać.
- Dlaczego nie? - Znajduje się w śpiączce.
Spadła ze schodów. Będzie to z tydzień temu.
Od tego czasu leży w śpiączce.
Zejdź tu!
Zejdź tu na dół!
Dep powiedziała, że cię tu znajdę!
Co?
Mówię, że Dep powiedziała, że cię tu znajdę!
Przyszliśmy cię zabrać, zanim nadciągnie burza. Co tu robiłeś?
- A, tak sobie spaceruję. - Powiedz szczerze.
Chciałem pójść w miejsce, gdzie znaleźli ciało Mike'a McArego.
Po co?
Adam prosił mnie, żebym wspomniał o nim w książce.
- Gdzie twój rower? - Tam, u góry.
Barry, możesz podjechać tam samochodem? Spotkamy sie przy drodze.
Niestety nie mogę, pani Lang. Dostałem jasne rozkazy - być ciągle przy pani.
Ja pierdole!
Jak napotkamy terrorystów, to wyslę ci SMS'a.
Dobrze. Proszę trzymać się ścieżki i z nikim nie rozmawiać.
Będziemy milczeli jak grób, Panie Oficerze.
Biedny Mike. Trudno znieść mi myśl, że skończył tak daleko od domu.
Zastanawiam się, czy kiedykolwiek dowiemy się, czy to był wypadek czy samobójstwo.
Niestety nie mogę pomóc. Nie znałem go.
Sądzę że to nie ma znaczenia.
Był pijany. Utonął. Koniec historii.
- Co takiego robił na promie? - Nie mam pojęcia.
Pogrzeb jest w poniedziałek, w Londynie.
Zamierzam tam pojechać..
Jedno z nas powinno się tam zjawić,
a jakoś nie sądzę, żeby to miał być mój mąż.
Sądziłem że nie chcesz żeby wyjeżdżał.
Wygląda na to, że sam już mnie zostawił, nie sądzisz?
- Halo? - Przepraszam, pukałam. To tylko ja.
- Przyniosłam ci suche ciuchy. - Dziękuję, ale dałbym sobie radę.
Obiad jest za godzinę, okej?
Ta, dzięki. Ja pierdo le.
"To było w czasie wyborów w Londynie
"kiedy po raz pierwszy poznałem Ruth.
"Skończyła Oxford jako prymuska,
"a następnie ukończyła roczne studia podyplomowe zostając stypendystą Fulbrighta."
Ruth.
Mmm.
- Pasuje idealnie. Więc, czego się napijesz? - A co mam do wyboru?
Biodynamiczne białe wino pochodzące z Winiarni Rhinehart Vinery w Napa Valley.
Rhinehart. Czyżby miał także własną destylarnię?
Mmm. Wiadomości wieczorne.
...za zbrodnie wojenne. Nasz redaktor z działu polityki ma więcej info...
Jezu, jesteśmy najważniejszym wydarzeniem.
Dolej mi proszę więcej wina.
Chyba potrzebuję się upić.
W Waszyngtonie, pan Lang uzyskał obietnicę wsparcia,
zarówno od przewodniczących kongresu, jak i Sekretarza Stanu,
jeszcze zanim udał się na prywatny obiad, z Wice-Prezydentem.
Adam Lang zawsze wspierał Amerykę w walce przeciwko terroryzmowi,
i szczerzę mogę powiedzieć, że jestem dumna, mogąc dziś stać tu razem z nim..
- Dobrze cię widzieć, Adam. - Dziękuję ci bardzo.
W rzeczy samej, bardzo dziękuję. Dobrze was wszystkich widzieć.
Tylko się nie szczerz.
W Iraku, samobójca z bombą...
Pierdole, dosyć już!
Adam.
Chce pewnie wiedzieć jak wypadł.
- Niech się trochę podenerwuje. - Zawsze we wszystkim pyta cię o radę?
Tak,
i zazwyczaj się do niej stosuje.
Tak przynajmniej było kiedyś.
- Jesteś żonaty? - Zdecydowanie nie.
- Jesteś gejem? - Nie.
- Miałeś kiedyś... - Miałem... Um...
- Co? Dziewczynę? - Cóż, trochę więcej.
Partnerkę?
Trochę mniej.
Sam nie wiem, 40 tyś lat kształcenia sie języka
a nie znam słów na opisanie naszej znajomosci.
To było przeznaczenie.
Chodź, zjedzmy coś.
- Jak ci idzie? - Pisnie książki?
- Cóż, niezbyt, jeżeli mam być szczery. - Usiądź tam.
- Mogę cię o coś zapytać? - Jasne.
Mam problemy ze zrozumieniem pewnych rzeczy.
- Jakich rzeczy? - Cóż...
Nie mogę zrozumieć, jak taki przystojny chłopak,
który chodził do Cambridge, nie interesował się polityką,
i który spędzał ciagle czas na graniu i podrywaniu dziewczyn,
- nagle... - Ożenił się ze mną?
Oh, nie, nie to. Nie o to mi chodziło.
Nie, to czego nie rozumiem, to
dlaczego, nagle w wieku 22 lat, poszedł w stronę polityki.
- Chodzi mi, skąd mu to przyszło do głowy? - Nie zapytałeś go o to?
Powiedział że dołączył do partii ze względu na ciebie.
Opowiedział mi uroczą historię, w której wychodzisz do niego pośród deszczu.
- Miałem zamiar od tego zacząć książkę. - Ale zrezygnowałeś?
Tak. Ponieważ to nie jest prawda.
- Nie jest? - Cóż, ty wiesz że nie jest.
Był już członkiem od dwóch lat, kiedy ciebie poznał.
A skad to wiesz?
Mam kopie jego oryginalnej karty członkowskiej.
Mike McAra znalazł to w archiwach.
Tak, to do niego pasuje. Zepsuć dobrą opowieść przez zbytnią dociekliwość.
Znalazł coś jeszcze?
Niezbyt. Sprawy z czasów studiów przede wszystkim.
Interesowałaś sie o wiele bardziej polityką niż on.
Z pewnością byłam inna niż jego dziewczyny z Cambridge.
Od tych wszystkich Jokast i Pandor.
A to że ożenił się z tobą, było dla niego istotne,
twoja wiedza i kontakty w partii.
A ja sądziłam że ożenił się ze mną ze względu na moje ciało.
Czy kiedykolwiek chciałaś być samodzielnym politykiem?
Oczywiście. A ty nigdy nie chciałeś być samodzielnym pisarzem?
Ał.
Przepraszam, chyba cię zraniłem.
No bo chyba widma mają uczucia, prawda?
Jesteśmy dość uczuciowymi duchami.
Apropo duchowosci, czy mogłabyś...
Pozwól że zrobię ci porządnego drinka.
Białe wino, nigdy nie widziałem sensu go pić.
Mike zawsze tak mówił.
Ah! Nareszcie, mamy coś wspólnego.
Wiesz że koroner stwierdził, że Mike wypił prawie pół butelki?
To wygodne.
- Co masz na myśli? - Nic.
- Myślisz że jego śmierć to coś wiecej? - A ty nie?
Myślę że tak.
Tak, jestem przekonana.
Dzisiaj na plaży,
spotkałem faceta, który mieszka tam od dawna, i zna przypływy.
Powiedział że nie ma szans,
żeby woda zaniosła ciało z promu tak daleko.
Żartujesz?
Powiedział także, że jest pewna kobieta, która widziała błyski na plaży tamtej nocy.
Potem spadła ze schodów i zapadła w śpiaczkę. To wszystko co wiem.
"To wszystko co wiem"? Jezu...
- Możesz pożyczyć mi telefon? - Po co?
Muszę zadzwonić do Adama.
- O co chodzi? - O nic.
- Nie chcesz do niego zadzwonić? - Później. Teraz idę się przejść.
Przecież już jest zmrok, do tego wciąż pada deszcz.
- No to od razu umyję sobie głowę. - W takim razie, idę z tobą.
Nie, dzięki, to tak nie działa. Muszę pobyć sama.
Zostań, zrób sobie jeszcze jedneko drinka. Nie czekaj na mnie.
Śpisz?
- Cóż, już nie. - Przepraszam.
W porządku. Zaczekaj.
- Która godzina? - Nie wiem.
Dzwoniłam do Adama.
- I? - Mogę wejść?
Dzien przed tym, kiedy zginął Mike,
mieli z Adamem awanturę.
Nikomu wcześniej o tym nie mówiłam, nawet policji.
- O co poszło? - Nie mam pojęcia.
Nie wiem, ale byli wściekli. Nie odzywali się do siebie.
Kiedy zapytałam Adama co się stało, odmówił odpowiedzi.
Po tym co mi powiedziałeś, poczułam że znowu muszę go o to zapytać.
I co odpowiedział?
Był podczas obiadu z Wice-Prezydentem.
Ta pieprzona Bly nie chciała nawet przekazać mu telefonu.
Boże... Jezu...
W co on się wmieszał?
Już dobrze. Zobaczysz, wszystko będzie dobrze.
Boję się...
Nigdy w życiu się nie bałam, do teraz.
Twoje włosy są całe mokre, jesteś przemarźnięta. Czekaj, pójdę po ręcznik.
Zły pomysł.
Masz coś przeciwko?
Nie, oczywiście że nie .
A rano to nagle skromny?
Przepraszam, myslałem, że jeszcze śpisz.
Masz na myśli że myślałeś, że mnie nie będzie?
Wyciąłeś całość o jego drzewie genealogicznym. Adam jest bardzo dumny z Langów.
Cóż, jeżeli chcesz drzewo, idź do ogrodniczego.
Czemu wszędzie popodkreślałeś moję imię?
Byłem zaskoczony że tak rzadko byłaś wspominana.
Czemu? Jestem tylko żoną.
Tak, ale mimo to, nie powinnaś być pomijana..
Dlaczego nie? Większość kobiet jest.
Ale ja cię przywrócę.
Umieszczę cię wszędzie tam, gdzie on zapomniał.
Jak miło. Tak jak jego sekretarka przypomina mu o moich urodzinach?
Coś w tym stylu. Koniec końców, nie jestem samodzielnym pisarzem, jak wcześniej wspomniałaś.
- Co zamierzasz? - Wyjść.
To nie jest konieczne, tak długo jak mi na tym nie zależy.
Niestety jest, tak długo jak mi zależy.
- Gdzie zatem pójdziesz? - Spowrotem do hotelu.
Wybacz. Wiedziałem że nie powinienem mieszkać w domu klienta.
- To się zawsze tak kończy... - Że pieprzysz żonę klienta?
Nie, nie zawsze.
Ale nie jest łatwo utrzymać profesjonalny dystans.
A to o czym mówiliśmy zeszłej nocy? Co z tym mamy zrobić?
- To nie mój biznes. - Chyba jednak także twój.
Słuchaj, jestem tylko Widmowym Autorem. Nie jakimś dociekliwym reporterem szukającym sensacji.
- A co ty z tym zrobisz? - Może napiszę swój własny pamiętnik.
Cała Prawda: Żona Byłego Premiera.
Cóż, jeżeli kiedykolwiek się na to zdecydujesz, daj mi znać.
Sądzisz że potrzbuję kogos twojego pokroju do napisania mojej książki?
Nie chcę być w jego pieprzonej książce!
Od teraz niech sam sobie radzi. Chcę rozwodu.
A ona sobie może odwiedzać go w więzieniu.
Dzień dobry, proszę pana.
- Zmęczony po ciężkiej nocy, hm? - A może się po prostu odpierdolisz?
BMW PomocNawigacyjna.
Nie ma samochodów na drodze do twojego celu.
Wjedź na drogę, kiedy nadarzy się możliwość.
Za 180 metrów, skręć w lewo.
Wybacz panienko, ale do hotelu jedzie się w prawo.
Zawróć, kiedy nadarzy się możliwość.
To się staje absurdalne.
Zawróć, kiedy nadarzy się możliwość.
Okej, wygrałaś.
Za 45 metrów, skręć w lewo.
Skręć w lewo.
Chyba jaja sobie robisz.
W jedną stronę, czy z powrotnym?
Z powrotnym. Mam nadzieję.
Poproszę 40 $.
- Miłej podróży. - Ta.
Okej, śmiało, jeszcze trochę.
Jeszcze kawałek. Stop.
Za 45 metrów, skręć w lewo.
Kontynuuj jazdę wskazaną drogą.
Za 180 metrów, zjedź zjazdem.
Za 800 metrów, skręć mocno w prawo.
Skręć w lewo.
Za 180 metrów, osiągniesz cel podróży.
Osiągnąłeś cel podróży.
Paul Emmett?
Profesor Paul Emmett?
"Profesor Paul Emmett z Uniwersytetu Harvard
"jest autorem wyjątkowego dla ludzi posługujących się językiem angielskim dzieła
"ku rozprzestrzenianiu się demokracji na całym świecie.
"Jeżeli te państwa będąc połączone,
"załamałyby się, tyrania zbierałaby siły."
Halo?
- Czy to pan Emmett? - Kto mówi?
Zastanawiałem się, czy mógłbym porozmawiać chwilę z panem profesor Emmettem.
Był pan umówiony
Chodzi o pana Langa. Pomagam mu napisać biografię.
Proszę chwilę poczekać.
Z tej strony Paul Emmett. Chyba pan pomylił mnie z kimś innym.
Ale był pan w Cambridge z Adamem Langiem?
Byliśmy tam w tym samym czasie, ale nie mogę stwierdzić żebym go znał.
Mam zdjęcie, na którym jest pan razem z nim.
Zapraszam do domu.
Mam zasadę - nigdy nie spotykać sie z nikim bez wcześniejszego umówienia
Ale twoja wzmianka o fotografi... Wzbudziła moją ciekawość.
- Proszę, wejdź. - Dziękuję.
Tak, jest teraz tutaj.
- Mogę zobaczyć? - Oczywiście.
Tak, jest sam.
Nie powiedział.
Brytyjczyk, wiek około 40-tki.
No cóż... Szczerze powiedziawszy, naprawdę tego nie pamiętam.
- Ale to jest pan? - Tak, to jestem ja.
Byłem w składzie Dramatu. Ale to było dawno temu.
- Dramatu? - Ach, wybacz. Stowarzyszenie Dramatu Yale.
Podtrzymywałem moje zainteresowanie sztuką,
kiedy poszedłem do Cambridge, w celu moich badań doktoranckich.
- Mogę to zatrzymać? - Niestety, obawiam sie że to niemożliwe.
- Jestem pewien że mogę załatwić panu kopię. - Załatwiłbyś mi kopię? Jak miło z twojej strony.
Moze powiedziałbyś mi, jak na to trafiłeś?
Z przyjemnością.
Zapraszam więc do mojego studia.
Tak, ściana dla mojego ego.
Każdy z nas ma taki. To jak akwarium u dentysty - obowiązkowe.
Proszę, usiądź.
Więc, zdjęcie.
Um...
Pracuję dla Adama Langa, pomagam mu napisać jego biografię.
Wiem, już mi to mówiłeś.
Tak, biedny Lang. Haga nieźle pojechała mu po wizerunku.
A co do Rycarta, najgorszego ministra spraw zagranicznych,
to Lang miał rację, że go wywalił.
- Jak dobrze zna pan Langa? - Prawie w ogóle.
- Wyglądasz na zaskoczonego. - Wspomina o panu w swoim pamiętniku.
Oh, naprawdę?
Cóż, moja kolej na bycie zaskoczonym. A co dokładnie o mnie mówi?
To uprzejme z jego strony.
Jako premier, zawsze wykazywał się dobrym instynktem.
- Ale to nie oznacza że go znam. - Ale te zdję...
A, te. Zostały zrobione w recepcji w Londynie,
z okazjii 10-cio lecia Arcadii.
- Arcadii? - Tak, to taka mała organizacja, którą prowadzę.
Nic specjalnego, z pewnością nie masz powodów aby o niej kiedykolwiek słyszeć.
Premier zaszczycił nas swoją obecnością.
Co pan o nim zapamiętał z czasów studiów?
- Przepraszam, nie ma pan nic przeciwko? - Nie, jasne że nie. Smiało.
Tyle że jestem raczej zdezorientowany.
Nikt nie wspominał o tym naszym powiązaniu przez te wszystkie lata... To znaczy, o wspólnej uczelni.
- Ale zagraliście wspólnie? - W jednej produkcji.
Na letniej rewii. Nawet nie pamiętam co to dokładnie było.
- Mogę coś jeszcze panu pokazać? - Jeżeli musisz.
O.
Czy to jest to, o czym myślę?
Mam nadzieję że już się nie zaciaga?
Ale to pan stoi tam za nim, prawda?
Tak mi się zdaje.
I wydaje mi się, że to jest okres kiedy surowo upominałem go
o zagrożeniach narkomanii.
Czy Adam Lang ma zamiar użyć tych zdjęć w swojej biografii?
Jeżeli tak, to wolałbym tam być anonimowo.
Moje dzieci czułyby sięupokorzone.
Są o wiele bardziej grzeczne, niżeli my byliśmy.
- Może pan mi powiedzieć o kimś innym ze zdjęcia? - Niestety, obawiam się że nie.
To cało lato to wielka luka, wielka szczęśliwa luka w mojej pamięci.
Miałeś powiedzieć mi, skąd masz te zdjęcia.
Mam je od Michaela McAry.
A kim on, dokładnie, jest?
Mój poprzednik w pisaniu biografii Adama Langa.
- Zrezygnował? - Nie, zginął.
Przykro mi to słyszeć.
Tak, parę tygodni temu. Przyjechał się tu z panem spotkać,
po czym zginął parę godzin później.
Przyjechał spotkać sie ze mną? Niestety, ale musisz się mylić.
- Jak zginął? - Utonął.
Biedny facet.
Nigdy nie wierzyłem w to, że śmierć poprzez utnonięcie jest bezbolesna, a ty?
Dla mnie wydaje się to być naprawdę bolesne.
I policja nic panu o tym nie wspominała?
Ostatnimi czasy nie miałem żadnego kontaktu z policją.
Ale był pan tutaj w zeszły weekend?
To by był 11 i 12 stycznia.
Mniej opanowany człowiek mógłby uznać twoje pytania za bezczelne, wiesz?
Nancy?
Nasz gość chciałby wiedzieć gdzie byliśmy 11 i 12 stycznia.
Jesteśmy w posiadaniu takiej informacji?
Byliśmy wtedy w Colorado.
Ach, oczywiście, Instytut Aspen.
Relacje dwubiegunowe w świecie wielobiegunowym.
- Brzmi ciekawie. - I tak też było. Byłem głównym mówcą.
Może w takim razie wróćmy do Cambridge...
Nie, jeśli pozwolisz, nie wracajmy do Cambridge.
Powiedziałem już wszystko na ten temat.
Jestem zapalonym czytelnikiem politycznych wspomnień. Proszę dać mi znać, kiedy biografia Langa wyjdzie.
Może wyśle panu kopię, ze względu na stare lata?
Wątpie w to.
Brama otworzy się automatycznie.
Upewnij się, że po wyjeździe za skręcisz w prawo,
bo jeżeli skręcisz w lewo, to zajedziesz głęboko w las,
i możemy już sie nigdy nie zobaczyć.
BMW PomocNawigacyjna.
Kiedy jest ostatni prom?
- Zdążył pan akurat na ostatni moment. - Proszę, mam tu powrotny.
Okej, śmiało.
- Bilet? - Uh...
- Okej. - Dzięki.
O kurwa.
Ej, ty! Stój!
Zatrzymaj się! Gdzie uciekasz?
Wynoś się stamtąd! Wynoś się, dupku!
Kurwa!
Dodzwoniłeś się do biura Ricka Ricardelliego. Po sygnale zostaw wiadomość.
A spierdalaj.
W czym mogę panu pomóc?
Nie wie pan przypadkiem, czy jakiś samolot
opuszcza dzisiaj w nocy lotnisko?
No chyba że ma pan prywatny odrzutowiec.
Ach, pożyczyłem go lokajowi.
Brytyjczyk!
Jest lot do Bostonu
- 8:30 jutro rano. - Cholera!
- Ile za pokój? - Dla pana? $89.
- Zapłacę gotówką. - A kto ma pańską kartę? Niania?
Oddzwoniłeś.
Tym razem poczekasz na lini?
Tak.
Próbowałem się do ciebie dodzwonić.
Wiem, przykro mi...
Jakoś nie pasowało mi żeby rozmawiać z tobą.
Kim jesteś?
Jestem nowym Widmowym Autorem...
Bez imion, nie używaj imion.
Skąd masz ten numer?
Był w notatkach mojego poprzednika.
Chodzi o to...
Chodzi o to, że jestem w tarapatach.
I to z powodu twojego klienta?
Tak.
Coś jest nie tak, ale nie mam z kim o tym porozmawiać.
Gdzie jesteś? Nie wdając sie w szczegóły. Na wyspie?
Jestem w... Nie, jestem na kontynencie, W... Motelu obok promu.
Numer pokoju?
201
- Masz ze sobą książkę? - Tak.
Okej, zostań tam.
Hatherton?
Dzięki 35-ciu miliardom dolarów,
którymi dysponuje Grupa Hatherton, stowarzyszenie firm,
poświeconych obronie i bezpieczeństwu.
Oraz profesionalnym rozeznaniu sytuacji na Bliskim Wschodzie,
włączając pomoc dwóch byłych prezydentów,
trzech premierów oraz dwóch dyrektorów CIA,
Hatherton dumnie staje naprzeciw całemu terroryzmowi na świecie.
Hatherton, schronienie przed cierpieniem.
"Według przedstawiciela CIA, Franka Molinariego,
"Paul Emett, absolwent uczelni Yale,
"dołączył do Agencji jako oficer w 1971 r.,
"i został awansowany do Zasobów Dywizji Zagranicznej pod Przewodnictwem... "
1971?
Chyba 1974.
- Halo? - Ty żyjesz!
Ta, póki co..
Umierałam ze strachu.
Policja ogłosiła, że znowu znaleźli pusty samochód na promie!
Wybacz. Zaparkowałem, a potem zszedłem z łodzi.
Co ty w ogóle do cholery robisz na kontynencie?
- Jadę do Nowego Jorku. - Po co?
Spotkać się z Johnem Madoxxem.
A gdzie teraz jesteś?
W porcie promu. Przegapiłem ostatnią odprawę.
Cholera, jesteś naprawdę bezradny!
Właśnie rozmawiałam z Adamem, próbował się z tobą skontaktować.
Wraca w nocy. Nie brzmiał za ciekawie.
Nie powiedziałeś mu o nas, prawda?
Cholera jasna, Ruth!
Muszę kończyć. Oddzwonię.
- Kto tam? - Wysłał mnie pan Rycart.
Chwilę.
Chcę tylko szybko cię sprawdzić, jeżeli nie masz nic przeciwko.
Zabieraj manatki, wychodzimy.
Ej, to osobiste rzeczy!
- Jest czysty. - Dziękuję, Frank.
Przepraszam za to wszystko. Proszę, wsiądź.
- Sądziłeś że to zasadzka? - Przeszło mi to przez mysl.
Pracujesz dla Langa.
Pracowałem przez 3 dni, nawet go nie poznałem.
A kto go poznał? Pracowałem dla niego przez 15 lat, wylał mnie, a ja go nadal nie znam.
Ta, jego żona mówi podobnie.
Sam widzisz. Jeżeli ktos tak ostry jak Ruth nie może go rozgryźć, to jakie szanse mamy my?
- Ciężki dzień? - Można tak powiedzieć.
Masz książkę?
Tak.
Ma ją.
Zanim pojedziemy dalej, mógłbym ją zobaczyć?
Nie. Zanim pojedziemy dalej, chciałbym się dowiedzieć niektórych rzeczy.
Na przykład, dlaczego Mike McAra miał twój numer?
Jasne, zrozumiałe.
Widzisz, pomagał mi.
McAra? W jaki sposób?
Mike znalazł dokumenty które łączyły Langa i tę sprawę z torturami.
Co? To McAra przekazał ci je?
- Tak, Mike McAra. Najlojalnieszy z lojalnych. - Ale dlaczego?
Nie podobało mu się, kiedy odkrył, że pracuje dla przestępcy wojennego.
Ty byś chciał?
Oh, zapomniałem. Pracowałeś.
Więc mogę ją zobaczyć?
No nie mów mi, że masz zamiar ją teraz przeczytać.
Nie całą. Tylko wstęp.
Jest tam coś bardzo istotnego.
Lekarstwo na bezsenność.
Proszę, panowie. Mogę w czymś jeszcze pomóc?
Nie, dziękuję, kochana.
Mike powiedział, że odkrył coś nowego. Wtedy po raz ostatni się odezwał.
Powiedział, że tłumaczy wszystkie nasze błędy kiedy rządziliśmy.
- O co chodziło? - Nie chciał powiedzieć przez telefon.
Powtarzał tylko, że gdyby coś mu się przytrafiło, prawda znajduje się w biografii Langa..
"Wszystko jest tam, na początku."
Początku?
Chodziło o Cambridge.
A to co? Co to jest?
To jest Lang, a to jest Paul Emmett.
Emmett? Facet z Arcadii. Więc co?
Tego dnia, kiedy Mike McAra zginął, pojechał odwiedzić Emmetta,
i został zamordowany, kiedy wracał do domu.
- Co? - Byłem dzisiaj u Emetta,
i dwóch gości mnie śledziło z powrotem. Dlatego zadzwoniłem.
Do tego, kiedy to zdjęcie zostało robione,
Paul Emmett był oficerem w CIA.
Emmett?
- Zasobów Dywizji Zagranicznej. -O mój Boże.
Zdajesz sobie sprawę, jak ważna jest ta infromacja?
To tłumaczy, dlaczego Lang zajął się polityką.
Wszyscy wiedzą, że wcześniej nie chciał sie do niej zabierać.
A to jest powód, dlaczego tak szybko stał się ważny, dzięki pomocy przyjaciół.
- Czy sądzisz że możliwe jest... - Okej, zagadka dla ciebie.
Wymień jedną decyzję Langa podjętą przez 10 lat będąc premierem,
która nie leżała w interesie USA.
Śmiało, to nie jest podchwytliwe pytanie.
Irak, polityka Bliskiego Wschodu, obrona przeciw lotnicza,
kupowanie amerykańskich bomb nuklearnych, wspieranie tępienia terroryzmu.
Zwolnienie wszystich ministrów, których Waszyngton nie lubił,
w tym także i mnie.
McAra miał rację.
To tłumaczy wszystko.
To Amelia Bly.
Odbierz.
- Cześć, Amelio. - Dobry wieczór. Adam do ciebie.
Lang.
Jedziemy po ciebie.
Słucham?
Ruth powiedziała mi, że tkwisz w porcie przy promie.
Właśnie wylecieliśmy z Nowego Jorku.
Pilot mówi że możemy po drodzę ciebie zabrać.
Naprawdę? Nie ma takiej potrzeby.
Mamy książkę do napisania, pamiętasz?
Poczekaj chwilę Adam.
Chce mnie zabrać swoim prywatnym odrzutowcem.
- Zgódź się na to. - A jeżeli to pułapka?
Jak się nie zgodzisz, to nabierze podejrzeń. Powiedz że okej.
Super, Adam, dzięki. W takim razie, udam się na lotnisko.
Do zobaczenia w takim razie.
Brzmiał jakby się martwił.
Nie jestem przekonany czy to dobry pomysł.
Nie masz wyboru.
Emmett musiał powiedzieć Langowi, że byłem go odwiedzić.
I co z tym zrobi? Wyrzuci cię do oceanu?
- Już raz tak zrobili! - Co oznacza że mogą to zrobić ponownie.
Nie może utopić dwóch Widmowych Autorów! Do cholery, nie jesteście jakimiś kociętami!
To wszystko to tylko teoria, nie mamy żadnych dowodów.
- Ty zdobędziesz nam dowód. - Ja?
Jesteś Widmowym Autorem. Niech się wygada, nagraj go na taśmę.
- Właściwie to używam płyt. - Płyty, kasety.
Musisz go nakierować na tą rozmowę i nagrać.
Nawet jeżeli zaprzeczy, to już będzie coś.
Nie jestem w zaciekawej sytuacji, podpisałem różne zgody.
Już trochę za późno o martwienie sie o to, wiesz?
Chodzi mi o to, że te płyty to jego prywatność. - Sąd może ich zarządać.
A jeżeli niczego nie nagram?
Wtedy ty bedziesz wezwany i będziesz musiał wszystko opowiedzieć.
Wówczas się wyprę.
Wówczas, dam im to.
Frank nagrywa każde nasze słowo.
Prawda, Frank?
Chyba żartujesz?
Nie wyglądaj na takiego zdziwionego. Czego się spodziewałeś?
Że przyjdę na spotkanie z człowiekiem Langa
bez żadnego przygotowania?
Poza tym, że już nie pracujesz dla Langa.
Teraz pracujesz dla tych dobrych.
Wiesz że to wszystko jest bezcelowe, prawda?
Koniec końców, przejdzie na emeryture, będzie żył z pensji CIA.
i powie tobie i temu pieprzonemu MTK żebyście się pieprzyli.
Dobry wieczór panu. Hatherton wita na pokładzie.
Dziękuję.
To będzie mój pierwszy lot prywatnym odrzutowcem.
Cóż, miejmy nadzieję, że nie ostatni.
Cześć, stary.
- Siadaj. - Dziękuję.
- Hej, przynieś mojemu widmowi Calvados. - Tak, proszę pana.
Masz coś przeciwko?
Mmm... zostaw to na razie.
Ruth powiedziała że byłeś w Nowym Jorku zobaczyć się z Maddoxem.
- Zgadza się. - Co u niego?
Wszystko okej.
Pełen energii?
- Znasz Johna. - Tak, znam Johna.
Prawdę mówiąc, właśnie się z nim widziałem.
Nie spotkaliście się dzisiaj, prawda?
Nie.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Byłem spotkać się z Emettem.
A to gaduła! Po co?
Wiem o tobie i Emmetcie.
- O mnie i Emmetcie? - Wiem że był twoją...
- Moją? ...wtyką, jeżeli tak to się nazywa.
- Moją wtyką? - Tak, był twoją wtyką w CIA.
O mój Boże.
Ty mówisz serio, prawda?
Kiedy McAra znalazł to, pojechał do Bostonu pokazać to Emmettowi,
a zginął kiedy wracał. Sądzę że został zamordowany.
Chyba za mało jeszcze wypiłeś, żeby gadać takie rzeczy, co?
To McAra sądził, że Emmett kazał ci wejść w politykę.
- Emmett? Ledwo gościa znam. - A ta twoja historyjka,
dlaczego wstąpiłeś do partii przez Ruth... Daty się nie zgadzają.
Daty się nie zgadzają! Też mi problem.
Kiedy znalazłem to zdjęcie,
i usłyszałem że Emmett był w CIA...
- Usłyszałeś? - Znalazłem w Internecie.
Nie słyszałem takiego głupiego pieprzenia chyba w całym życiu.
Mike nigdy by nie nakapował. Był zbyt sprytny, zbyt oddany.
Mike zdradził cię Rycartowi.
- Skąd to wiesz? - Powiedział mi to osobiście.
Rycart?
Kłamie.
Ten telefon na tyle zdjęcia, to Rycarta.
A pismo, McAry.
Mike...
- Mike, Mike. - A wiesz że był rozczarowany.
Kłociłeś się z nim tuż przed jego śmiercią.
Tak, wiem, ale nigdy o tym nei wspomniał... To jest wręcz groteskowe.
Nikt mi nigdy nie rozkazywał.
Wszystko co robiłem, robiłem bo uważałem za słuszne.
Co, nawet wspieranie nielegalnego porwania do tortur?
Na litość Boską, oszczędź mi tego łamiącego serce pieprzenia!
Wiesz co bym zrobił, gdybym znów był u władzy?
Stworzył bym dwie kolejki na lotniskach.
Jedne do lotów, gdzie nie byłyby robione żadne kontrole,
nie naruszane żadne pieprzone prawa, ani wykorzystywanie w celach uzyskania informacji tortury.
A do drugiego lotu.. Tam byśmy robili wszystko,
aby było jak najbardziej bezpieczne.
A wówczas zobaczyłbyś, do którego samolotu
ten sukinsyn wysłał by swoje dzieci.
I śmiało, możesz to umieścić w tej książce!
Wynoś się!
Nadchodzi morderca!
Oskarżenia za tortury!
Tutaj, panie Lang!
Panie Lang! Panie Lang, czy zamieszka pan w Amercye?
Panie Lang, czy weźmie pan obywatelstwo amerykańskie?
Kiedy wrócimy do domu, zwołamy konferencję.
- O Boże! Boże! - Morderca!
Strzały z dachu!
Puśćcie mnie do niego! Nie! Nie!
Ruszać się, ruszać!
Jak długo znał pan pana Langa?
- Kilka dni. - W jakim charakterze?
Byłem jego Widmem.
Jego Widmowym Autorem.
Rozpoznaje pan tego człowieka?
Był jednym z protestujących. Jego syn został zamordowany w Iraku.
Czy rozmawiał pan kiedykolwiek z nim?
Był pewnej nocy w barze hotelu, w którym mieszkałem.
Ale czy pan z nim rozmawiał?
Zapytał mnie, czy wiem gdzie Adam Lang przebywa.
- Odpowiedziałem mu, że nie wiem. - Czy zgłosił pan tę rozmowę?
Słucham?
Czy zgłosił pan tę rozmowę ochorniarzom pana Langa?
Nie.
Jaka była postawa pana Langa tego wieczoru?
Był... Zachowywał się normalnie.
Jeden ze świadków stwierdził, że pan Lang krzyczał na pana,
Nie przypominam sobie.
- Potrzebujemy pańskiego paszportu. - Po co?
Poważne przestępstwo zostało popełnione na terytorium USA a pan jest kluczowym świadkiem.
Chcemy mieć pana pod nadzorem.
Jak poległy żółnierz, Adam Lang powrócił dzisiaj,
do domu, przerażonego i przepełnionego żałobą narodu.
Nie tylko rodzina, ale i przyjaciele oraz polityczni przeciwnicy przystąpili do oddania hołdu.
Wielki przyjaciel i ogromny patriota.
Miewaliśmy różne opinie, ale pozostawalismy przyjaciółmi.
Przesyłam wyrazy współczucia Ruth i rodzinie.
I oświadczam, że Adam Lang będzie...
Kto tam?
Gratulacje!
Czego tym razem?
Że nadal jestem twoim agentem. Hmm?
Już cię nie potrzebują.
Możesz opuścić to miejsce.
- Gotowy na powrót do pracy? - Nie sądzę, Rick.
- Wybacz. Nie po tym wszystkim. - Nie zachowuj się jak palant.
To jest teraz gorący towar! Głos Adama Langa zza grobu!
- Facet jes bohaterem. - Chcę po prostu wrócić do domu.
Śmiało.
Idź. Idź do domu. I dokończ tam, w Lonynie, tę książkę.
No nie wiem, Rick.
I o to jesteśmy.
Oh, tak, oto jesteśmy.
Przepraszam.
Myślałam że jestem ponad to... Ale nie jestem.
- Jesteś pewna? - Tak, oczywiście. Mam dodatkowe zaproszenie dla osoby towarzyszącej.
Sądziłem że zechcesz wziąć swojego meża ze sobą.
Chyba nie wyszło.
Nie byłabym szczęśliwa, jeżeli to z nim miałabym tu przyjść.
- Wejdziemy? - Jasne.
- Amelia Bly, i osoba towarzysząca. - Dziękuję.
To było dosyć ciekawe, że mnie zaprosiłaś.
Usłyszałam że nie zostałeś zaproszony i uznałam to za stratę dla przyjecia.
Widma nigdy nie są zapraszane na takie okazje, z zasady.
We're an embarrassment. Like a mistress at a wedding.
Wybacz.
Kupiłem ci prezent.
Dziękuję.
Bardzo zabawne.
Widziałem jak wcześniej na to patrzyłaś,
pomyślałem że polubisz ten mały suwenir.
Tak miedzy nami, to nie nasza zasługa. To wszystko dzięki amerykanom.
Sądzili, że ksiązka zagraża ich narodowemu bezpieczeństwu.
Ale to nie miało z tym nic wspólnego.
Something about the beginnings. I think that's what I heard.
- Początek? - Nie, początki. Początki.
Początki?
Wszystko wporządku?
Znasz tego faceta? Tego, który rozmawia z Ruth.
- Paula Emmetta? - Co on tutaj robi?
Cóż, był nauczycielem Ruth, kiedy ta była stypendystką Fulbrighta.
Dlaczego miało by go tu nie być?
Przepraszam cię na moment, dobrze?
Ja...
- Może pani skosztuje? - Nie, dziękuję
"Langowie pochodzą od Szkotów."
"Posiadając dziecko i żonę...
"Zdecydowałem się tu zamieszkać."
Panie i panowie. Proszę o uwagę.
Dziękuję. Zapraszam Ruth, aby powiedziała kilka słów.
Cały czas tęsknie za Adamem,
ale to właśnie dzisiaj najbardziej mi go brakuje.
Nie tylko dlatego, że mamy zaszczyt pokazać światu jego książkę,
i powienien tu być, ciesząc się że ludzie interesują się jego życiem,
ale także dlatego, że zawsze dobrze przemawiał,
w przeciwieństwie do mnie.
"Langowie pochodzą od Szkotów."
"Żony i dzieci, Langowie pochodzą od Szkotów."
"Żona. Lang. Żona Langa."
"Żona
"Langa Ruth
"została zatrudniona
"jako agent CIA
"przez profesora Paula Emetta z Uniwersytetu Harward.."
Cóż, w takim przypadku ulży wam na wieść, że dzisiaj nie będę przemawiała.
Chciałam tylko podziękować wydawnictwu,
Martiemu Rhinehartowi oraz Johnowi Maddoxowi,
oraz naszemu adwokatowi i przyjacielowi, Sidneyowi Krollowi.
Chciałam także równie mocno, a nawet bardziej, podziękować Mikeowi McArze.
Mike, pamietamy o tobie.
W tych trudnym okresie, staram sie czerpać siły z tej książki,
wierząc, że mimo takiej tragedii, podwójnej tragedii,
Mike i Adam dali z siebie wystarczająco, żeby ją ukończyć.
Naprawdę wierzę, że kiedy ludzie będą czytali tę książkę,
głos Adama wciąż będzie słyszalny, pokolenie po pokoleniu,
będzie silny i pełen nadziei i otuchy.
Dzięki jego słowom, wciąż będzie z nami.
Jeżeli kogoś pominęłam, proszę o wybaczenie.
Teraz, pragnę wznieść toast.
Za pamieć wielkiego człowieka,
ogromnego patrioty,
oddanego męża oraz wspaniałego ojca.
Za Adama!
Byłaś cudowna.
Czy mogła by pani...
Paskudnie to wygląda.
Tak, to się wydarzyło przed chwilą. Tak, proszę.
Dziękuję za wspólnie spędzony czas. Kubix
Odwiedź www.NAPISY.info
Format napisów zmieniony przez www.NAPiSY.info